„W marcu 1940

„„...W marcu 1940 roku znalazłem się już w Warszawie w szeregach ZWZ, a potem w AK, gdzie ukończyłem konspiracyjną podchorążówkę. Wtedy, o czym pisze pan na temat broni zmotoryzowanej i pancernej w konspiracji, byłem potajemnie szkolony w oficjalnej szkole samochodowej inżyniera Tuszyńskiego. W tamtejszych warsztatach uzyskałem prawo jazdy i praktyczne przeszkolenie w obsłudze pojazdów mechanicznych. W założeniu mieliśmy stworzyć jednostkę zmotoryzowaną pod kryptonimem «Parki Samochodowe ŻoliborzPowązki»..."
Instruktorami na poszczególnych kursach byli oficerowie i podoficerowie dawnych jednostek pancernych przebywający w kraju oraz cichociemni z korpusu osobowego broni pancernej, przerzuceni z Zachodu. W tym celu przeszkolono tam 47 olicerówczołgistów. Do Polski dotarło jednak tylko trzynastu. Hyli to majorowie Adam Mackus („Prosty") i Bohdan Kwiatkowski („Lewar"), kapitan Bronisław Rachwał („Glin"), porucznicy Wiesław IpohorskiLenkiewicz („Zagroda"), Zbigniew Piasecki („Orlik"), Tomasz Kostuch („Bryła"), podporucznicy Kazimierz Bernaczyk, obecnie Ryszard Słoński („Rango"), Kazimierz Czerwiński („Bryzga"), Gustaw Heczko, obecnie Gustaw Kalinowski („Skorpion"), Jan Horl („Frog"), Tadeusz Jaworski („Gont"), Zbigniew Mrazek („Aminius"), Aleksander Tarnawski („Upłaz"). Do tej liczby należy dodać generała Tadeusza Kossakowskiego („Krystynek"), który został przerzucony do kraju „II Mostem", w nocy z 29 na 30 maja 1944 roku. Dzisiaj wiem, że tylko nieliczni z nich trafili do szkolnictwa. Chyba więc nie miałem zbytniego szczęścia.“(1)