„3. Rośnie skłonność do nietolerancji wobec cudzych przekonań, opinii, postępków. Mnożą się postawy autorytarne.
4. Rośnie milcząca izolacja, odsuwanie się od spraw publicznych (nawiasem mówiąc, rośnie także w związku z tym Znaczenie więzi rodzinnych, przyjacielskich, towarzyskich, ale rozluźniają się wyraźnie inne więzi społeczne).
5. Pojawia się coś, co socjologowie nazywają anomią, co I KEDacza spadek autorytetu wszelkich norm regulujących zachowa nia i stosunki w sferze zawodowej i społecznej. Poszerza się w związku z tym pogląd, że wszystko jest dozwolone, zaś iwaniactwo i cynizm stają się dowodem zaradności. Jako pozytywne zaczyna być oceniane „dawanie sobie rady" za pomocą krętactwa, korzystania z tzw. pleców, łapówek, z ^ I.INności społecznej, która coraz powszechniej uważana jest za niczyją.
Poszerzaniu się owej anomii sprzyjała zresztą dotąd inflacja i zmienność przepisów, nietrwałość zarządzeń, ustaw, poczucie i na asowości porządku prawnego i zwłaszcza jego nadmierna Rirowość (za drobne wykroczenie można np. dostać grzywnę, m.A.ącą cały dorobek życiowy).
. 6. Upada powszechnie etos pracy i etos zawodowy całych TUp (np. słynny już upadek tak wysoko przed wojną cenionego etosu kolejarzy czy rzemieślników. Zaczyna — co gorsza — upadać etyka zawodowa lekarzy, nauczycieli, młodych naukowców).“(9)